CREATE ACCOUNT

*

*

*

*

*

*

FORGOT YOUR PASSWORD?

*

Παράδοση-Ιστορία

Παράδοση - Ιστορία

 

Παλιά "πρωτόγονα" σαπούνια ελαιολάδου που έφτιαχνε ο παππούς μας Παντελής Ρήγας πριν από 50 περίπου χρόνια. Κάνουν ακόμα καλά τη δουλειά τους !

 

Το παλιό καζάνι της σαπωνοποίησης

 

Από το αρχείο του Π.Ρήγα

Παλαιότατο (εκδ. 1903) βιβλίο 800 σελίδων εναλλακτικής ιατρικής και βοτανοθεραπίας στην σερβική/κυριλλική διάλεκτο: Πατήστε εδώ για να το δείτε 

 
 

Ιστορία

ΙΣΤΟΡΙΑ
 
--"Αυτοί δ' ιδρώ πολλόν απονίζοντο θαλάσση εσβάντες κνήμας τε ιδέ λόφον αμφί τε μηρούς. Αυτάρ επί σφιν κύμα θαλάσσης ιδρώ πολλόν ωίψεν από χρωτός και ανέψυχθεν φίλον ήτορ, ές ρ' ασα μίνθους βάντες εϋξέστας λούσαντο. Τω δε λοεσσαμένω και αλειψαμένω λιπ' ελαίω δείπνω εφιζανέτην..."
 
"Εκείνοι από τον πολύν ιδρώτα νίπτονταν στην θάλασσα μπαίνοντας στις κνήμες στον αυχένα και στους μηρούς. Και αφού το κύμα της θαλάσσης ιδρώτα πολύν ένιψε από το δέρμα και αναψύχθηκε το φιλοκάρδι τους, σε λεκάνες μπήκαν καλόξυστες και λούσθηκαν. Κι αυτοί λουσμένοι και αλειμμένοι με λίπος ελαίου σε δείπνο κάθησαν..."   ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ  Κ 572-578
 
 --"Αμφίπολοι, στήθ' ούτω απόπροθεν, όφρ' εγώ αυτός άλμην ώμοιϊν απολούσομαι,     αμφί δ' ελαίω χρίσομαι, ή γάρ δηρόν από χροός έστιν αλοιφή"
 
"Θεραπαινίδες σταθήτε έτσι απόμακρα, ώσπου εγώ ο ίδιος την άλμη από τους ώμους να ξεπλύνω και με λάδι αλειφθώ, γιατί από καιρό έχω να βάλω στο δέρμα αλοιφή."  ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ, ζ 218-220
 
 
 
Οι αρχαίοι Έλληνες καθαρίζαν τα σώματά τους με τεμάχια αργίλου, άμμου, ελαφρόπετρας και στάχτης, κατόπιν άλειφαν το κορμί τους με ελαιόλαδο, και απομάκρυναν το λάδι μαζί με τα υπόλοιπα υλικά και τις ακαθαρσίες με ένα μεταλικό εργαλείο την λεγόμενη στλεγγίδα. Όταν οι Έλληνες άνδρες πήγαιναν για την πρωϊνή άσκηση στην παλαίστρα, οι σκλάβοι τους έπαιρναν μαζί τους ένα μικρό σακίδιο που περιείχε τον αρύβαλλο – μια μικρή φιάλη για το ελαιόλαδο και την στλεγγίδα. Άλειφαν με ελαιόλαδο το σώμα τους πριν από την άσκηση και στο τέλος καθάριζαν με την στλεγγίδα το μίγμα από λάδι, ιδρώτα και ακαθαρσίες.
 
Στην συνέχεια οι Ετρούσκοι και οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν την ίδια ακριβώς μέθοδο για τον καθαρισμό τους.
 
Η πρώτη εμφάνιση της λέξης "σαπούνι" στην Ρωμαϊκή γραμματεία βρίσκεται στο βιβλίο «Φυσική Ιστορία» του Πλίνιου του Πρεσβύτερου (23 -79 μ.χ.).
 
Η λέξη είναι Sapo, saponis – ελληνιστικά «σάπων» (Plin.N.H.28.12.) και αναφέρεται ότι οι ρωμαίοι στρατιώτες δανείστηκαν τη λέξη από τους Γαλάτες που χρησιμοποιούσαν ένα μίγμα από στάχτη (αλυσίβα) και λίπος στα μαλλιά τους που το ονόμαζαν “sapo”.
 
Αργότερα στον δεύτερο αιώνα μ.Χ., ο Έλληνας γιατρός, Γαληνός, συνιστά το σαπούνι για δύο λόγους. Ως φάρμακο και για καθαρισμό.
 
Έτσι σιγά σιγά διαδόθηκε η παρασκευή του και η χρήση του σε ολόκληρο τον κόσμο.
 
Ακόμη και σήμερα οι βασικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την σαπωνοποίηση των λιπών και ελαίων δηλαδή η σόδα (ΝaOH) και η ποτάσα (ΚΟΗ) είναι κύρια συστατικά της στάχτης από την καύση διαφόρων ειδών ξυλείας.
 
 
 
TOP